Szanowni Rodzice ucznia z klasy III B
Pragnę powiadomić o zdarzeniu mającym miejsce w klasie szkolnej, na godzinie lekcyjnej.

Szanownych Rodziców proszę o przygotowanie odpowiedzi na najbliższe spotkanie podczas tzw. „Wywiadówki”. Odpowiedz Tak albo NIE.
Otóż wyższy o 20 cm uczeń uderzył niższego wzrostem, przy zaciśniętej pięści w głowę. Częścią kostną palców.

Na mój zdecydowany sprzeciw inni uczniowie stwierdzili, że nic złego się nie stało. A oto moje pytanie:
Czy państwo, jako rodzice zgadzacie się na to, 1. aby Waszego syna, ktoś uderzał w głowę zgiętą pięścią? Tak? Nie? 2. aby Wasz syn uderzał innych po głowie? Tak? Nie?
Proszę omówić z synem temat, w której grupie był: czy w tej która uważa, że się nic nie stało? czy w tej, która ocenia ów czyn za zły?
Znamy zdarzenie z Gdańska, gdy chłopcy w kasie gimnazjalnej – jak mówili bawili się ciałem dziewczyny – przy kibicowaniu reszty klasy. Dziewczyna popełniła samobójstwo.
Nikt dla nikogo nie może być workiem treningowym !!! Nikt dla nikogo nie może być maskotką!!! Szkoła nie ma prawa być miejscem wyrządzania krzywdy. Szkoła ma być bezpieczna.




 

Do 12.01.2012 Czwartek przeczytać 6 rozdziałów z Ewangelii św. Marka 1 – 6

 

 

 


Ułożę dwa (2) życzenia z okazji. Świąt Bożego Narodzenia o treści chrześcijańskiej, katolickiej do 14.12.2011



 

1 Mówi się o prawach kobiet, a z drugiej strony godność kobiety bywa naruszana na co dzień, choćby poprzez pornografię, prostytucję, wulgarne gesty czy pożądliwe spojrzenia mężczyzn.

Jak ma współczesna dziewczyna od takich niebezpiecznych sytuacji się uchronić?

1 Pierwszy warunek ochrony dziewcząt przed poniżeniem czy krzywdą jest to, że one same szanują siebie, własną godność, otrzymany od Boga geniusz kobiecy.

Dziewczęta świadome swojej godności i swego powołania do bycia podobnymi do Maryi, nie wchodzą w bliższy kontakt z chłopcami, którzy nie potrafią je uszanować i którzy nie uczą się kochać. Takie dziewczęta nikim nie gardzą, ale do domu i do serca wpuszczają jedynie tych kolegów, którzy są szlachetni, dobrze wychowani, którzy na co dzień kierują się miłością, odpowiedzialnością, honorem.

2 Dobra sytuacja rodzinna, czyli rodzice, którzy kochają siebie nawzajem, którzy troszczą się o córkę, okazują jej miłość, mają dla niej czas, swoją cierpliwością i czułością, a także długimi, mądrymi, serdecznymi rozmowami wspierają ją w obliczu wątpliwości, niepokoju o przyszłość czy w obliczu gorszych nastrojów.

3 Osobista przyjaźń z Bogiem, doświadczanie Jego obecności i miłości w każdej sytuacji życiowej. Mocna więź z Bogiem daje dziewczynie poczucie bezpieczeństwa i czyni ją w dużym stopniu niezależną od chłopców. W szanowaniu własnej godności z pewnością pomaga włączenie się w katolickie ruchy formacyjne dla młodzieży, korzystanie z sakramentu pokuty i Eucharystii, codzienna modlitwa z rachunkiem sumienia.

4 Warunek czwarty obrony własnej godności przez dziewczynę to stawianie wysokich wymagań samej sobie, a także tym chłopakom, którzy pragną mieć z nią bliższe kontakty. Jeśli np. jakiś chłopak próbuje zapalić papierosa w jej obecności albo używa niecenzuralnych słów, to ona po prostu odchodzi.

5 Warunek piąty ochrony dziewczyny przed poniżeniem czy krzywdą to mądra kolejność więzi w kontakcie z chłopakiem.

Szczęśliwa dziewczyna nie powinna w żadnym aspekcie komunikować więcej o tym, co czuje do chłopaka i jak się nim cieszy, niż on jej komunikuje. To on ma ją upewnić o tym, że kocha, a nie ona jego, bo ona kocha z pewnością.

Dziewczyna nie powinna nigdy pozwolić na to, by więź cielesna z chłopakiem wyprzedzała inne formy więzi czy by stała się najważniejsza.

Czego współczesne dziewczęta mogą uczyć się od Matki Najświętszej – najpiękniejszej kobiety i matką na tej ziemi?

1 Niezwykłej więzi z Bogiem.

2 Mądrości w wyborze kolegi, przyjaciela, męża, który — jak św. Józef — okaże się kimś prawym, wiernym Bogu, szanującym żonę i chroniącym dzieci.

3 Niezwykłego podwójnego piękna bycia kobietą.

Piękno zewnętrzne, fizyczne, poprzez dbanie o zdrowe jedzenie, sport, sen przed północą, swój wygląd, ubiór, zachowanie.

Piękno wewnętrzne: o piękno sumienia, o piękno norm moralnych, którymi się kieruje, o piękno ideałów i marzeń, o piękno świętości i miłości, którą promieniuje i cieszy swoich bliskich.

Warto wiedzieć, że jest w Polsce i w USA Ruch Czystych Serc, który pokazuje sens czystości od strony pozytywnej!

W XXI wieku czysta miłość to temat tabu, temat zakazany np. w serialach telewizyjnych, lekturach szkolnych

Wielu młodych ludzi ma ambicje,

by panować nad pilotem, klawiaturą ale wielu z nich rezygnuje z ambicji,

by panować nad językiem, nad samym sobą i nad popędem.

Niektórzy z nich niszczą własne marzenia o założeniu trwałej rodziny i o życiu w radości właśnie dlatego, że przestają żyć w czystości.

Czystość jest możliwa tylko wtedy,

gdy człowiek trwa w przyjaźni z Chrystusem.

Czystość nie jest zrozumiała ani możliwa poza miłością.

Trwanie w czystości to wyraz czci wobec świętego Boga, a także wyraz szacunku wobec godności człowieka, która wynika z tego, że każdy z nas jest ukochanym dzieckiem Boga.

Czystość pomaga stawać się darem, a

nieczystość sprawia, że człowiek staje się złodziejem, który chce wykraść drugiej osobie jej godność i niewinność, tak jak złodziej usiłuje wykraść rzeczy, które do niego nie należą.

 

 

 

 


08.12.2011
Maryja – najwspanialsza kobieta świata

Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP


Pamiątka pierwszej sekundy życia pod sercem św. Anny bez grzechu pierworodnego.

Człowiek, który umie kochać Boga i człowieka, nigdy nie będzie nieszczęśliwy.

Była Matką Bolesną ale nie nieszczęśliwą.

Wiara i miłość:  - nie gwarantuje łatwego życia na ziemi

- ale w Niebie.

Na początku dziejów ludzkości w Raju miał miejsce wypadek. Uszkodzone zostały:

Umysł zdolny jest do poznania,

Wola zdolna jest do wyboru tego, co lepsze,

Uczucia zdolne do: dystansu, panowania nad sobą, zachwytu.

Zdolny jest do Karmi się Po zranieniu łatwiej wybieramy

Umysł poznania Prawdą nieprawdę

Wola wyboru Dobrem zło

Uczucia zachwytu Pięknem brzydotę

 

Po grzechu pierworodnym

1 Rozum trudniej rozpoznaje różnicę między tym: co dobre – a co złe;

                                                                                     co prawdziwe – a co fałszywe;

co wartościowe – a co marne.

2 Wola: nie ma sił, by wytrwale iść za dobrem, które poznajemy.

3 Uczucia: słabe, niezdolne do utrzymania dystansu wobec namiętności, zachcianek.

 

Najgroźniejszym przeciwnikiem człowieka

a/ nie są żywioły np. powódź, pożar, trzęsienie ziemi, huragan, czy wybuch wulkanu, te kataklizmy można dzisiaj przewidzieć i można przed nimi się zabezpieczyć.

b/ nie są też drapieżne zwierzęta, których jest coraz mniej i należy raczej otoczyć je ochroną.

c/ Największe zagrożenie naszego życia pochodzi od wirusów; wroga niewidocznego dla oka i atakującego w ukryciu.

 

Wirus - z łaciny = jad, tylko zakaża, niszczy. Dużo niebezpiecznych chorób rozpoznajemy dopiero na pewnym etapie ich rozwoju. Z tym groźnym wrogiem nieustannie walczy medycyna. To ona prowadzi największą batalię o życie współczesnego człowieka.

 

Obrazy zagrożeń doczesnej egzystencji człowieka można wykorzystać do refleksji nad zagrożeniami naszego ducha.

I tu nieprzyjaciół jest wielu, a te znane czy to z ostrych kłów (Diabeł jako lew ryczący, krąży szukając, kogo by pożreć), czy też szybkiego działania, na podobieństwo jadowitych węży, skorpionów lub muchomora sromotnika nie są najgroźniejsze, choć i one zdolne są uśmiercić dusze. Najgroźniejsze jest zło wirusów ducha takich jak (7 grzechów głównych). Wirusy te dostają się do naszych serc i przez długi okres czasu rozwijają się nierozpoznane.

 

Dopiero poważniejsze objawy ujawniają schorzenie i to często na etapie zaawansowanym, trudno uleczalnym. Grozę sytuacji powiększa fakt, iż niektóre z tych chorób posiadają cechy epidemii. Epidemia – plaga, zaraza.

W Polsce np. pijaństwo, rozwody, wyżsi urzędnicy korupcja, Wirusy te są zaraźliwe i błyskawicznie przenoszą się na innych.

Walka z chorobami ducha wymagała zorganizowania instytucji podobnej do służby zdrowia. Tak też się stało.

Taką instytucją zmagającą się z chorobami ducha jest Kościół. W centrum tej jego uzdrawiającej działalności jest sakrament pokuty. Sam Chrystus jako doskonały Lekarz dotyka i uzdrawia, przepisuje recepty, podaje metody rekonwalescencji i powrotu do pełni sił.

Obok Chrystusa stoi Jego Matka. Posiada Ona, jako jedyna i najlepsza z Bożych pielęgniarek, posiada przywilej całkowitej odporności na wszelkie ataki zła. Odporna, tzn.: nie poddająca się, nie ulegająca pokusie.

Żaden zarazek chorób duchowych nigdy nawet na ułamek sekundy nie zatrzymał się w Jej sercu. To sprawia, iż może pochylić się bezpiecznie nad każdym grzesznikiem, nawet „zadżumionym".

Ponieważ kocha grzesznika, zależy Jej na jego wyzdrowieniu, i nie odejdzie od niego tak długo, jak długo może walczyć o jego zdrowie. „Nie potrzebują lekarza zdrowi lecz ci, którzy się źle mają” Mt 9,12

Kościół to szpital. Lekarzami dusz z ustanowienia Jezusa są spowiednicy.

Jak w szpitalu trwa walka o zdrowie i życie, tak w Kościele trwa walka nie o to, aby ludzie byli dobrzy ale święci.

Np. Jan Paweł II nie jest tytułowany: „dobry” ale święty, błogosławiony





Rdz 3,9-15 Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?» On odpowiedział: Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». Rzekł Bóg do Adama: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?» Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem». Wtedy Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam». Wtedy Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia.


1 Kto występuje w tekście Rdz 3,9-15?

2 O co pyta Bóg Adama?

3 O co pyta Bóg niewiastę?

4 Co odpowiedział mężczyzna Bogu?

5 Co odpowiedziała Bogu niewiasta?

6 Wylicz sprawców nagości Adama

7 O co pyta Bóg węża?

8 Do kogo Bóg zwraca się z pytaniem?

9 Kto ma prawo się wytłumaczyć?

10 Kogo Bóg nie pyta?

 

Bóg ze zwierzętami nie rozmawia. Bóg z gadem nie gada

.

05.12.2011 Propozycja do rozważenia dla Rodziców


Wywiadówka      Pytania do Rodziców:

Co robić z uczniem, który: Raz po raz na lekcji spada z krzesła; Wywraca się stolik, przy którym sierdzi.

Kładzie krzesło na głowę..... lat 16 lekcja religii

Systematyczny brak zeszytu, ksiązki i długopisu, wtedy się nudzi i przeszkadza? Jest upominany, bo zajmuje się czymś innym 8, i 20 x na jednej lekcji.

Pluje przez lufkę na kolegów, koleżanki na nauczyciela, gdy ten odwrócony jest tyłem do klasy a przodem do tablicy? Ciągle mówi, szepce, zajmuje się wszystkim tylko nie tematem lekcji.

 

Pytanie do Rodziców cz. II

Ile minut uczy się w domu?

Ile minut przy komputerze, TV, Internecie?

Czy rodzice modlą się za swoje dzieci?

Czy modlą się za tych, którym oddają swoje dzieci na 30, 40 godzin tygodniowo?

 

Uczeń, który przeszkadza na lekcji religii jest złodziejem czasu, który przeznaczony jest dla Pana Jezusa.

Bóg ma utrudniony sposób dotarcia do młodego człowieka, bo ktoś żyje w grzechu i przeszkadza?

Co Rodzice katoliccy proponują.

Czy pozostanie cisza? Co oznacza? Obojętność, bezradność?

Czy jest to sytuacja obojętna?

 

29.11.2011

Adwentowa tabelka - przygotowanie do świąt Bożego Narodzenia 2011                             

N

Pn

Wt

Śr

Cz

Pt

Sb

Data

27

28

29

30

1

2

3

Msza św. RORATNIA

Komunia SŁOWA Co usłyszałem?

Komunia Eucharystyczna

Czas w szkole

Inicjatywa własna

Czy słyszałem piękną melodię mądry tekst wspaniałe wykonanie? Jaki?

Czas na nauka własną w domu

Czas dla tych co mi ufają i kochają.

Ile czasu na sport ?

Czas na TV komputer, Internet

Moje postanowienie

Czy spotkałem kogoś kto jest zaprzyjaźniony z Jezusem





Czy w życiu należy kierować się własnymi przekonaniami?

 

Moja odp.

Odpowiedz klasy

Odpowiedź katechety

Tak

Nie

Podaj choćby jeden argument uzasadniający swoją odpowiedź na „tak” lub „nie”

 


02.12.2011 To, co głosi większość sekt, jest zupełnym zaprzeczeniem religijności.
Dojrzała religijność nie polega na uzależnieniu się od guru, na ucieczce od życia, ani na zastępowaniu życia kultem czy praktykami ascetycznymi, co zwykle propagują sekty.
Dojrzała religijność to osobista przyjaźń z Bogiem, który nas kocha i

                                                                                     który mówi mam prawdę o człowieku oraz o naszym własnym

postępowaniu.

Dzięki przyjaźni z Bogiem uczymy się dojrzałej sztuki życia na tej ziemi i czujemy się tu bezpieczni.

 

Różnica miedzy

Szpital psychiatryczny

Szkoła

Pacnięci, lekarze

Chęć wyleczenia, powrót do zdrowia

Uczniowie, nauczyciele…

Chęć zdobycia wiedzy

( nie mylić z chęcią zdobycia najlepszych ocen – wyścig szczurów)

Subiektywne przekonania

Liczą się tylko obiektywne fakty

UWAGA może nadejść niebezpieczeństwo!!!

Zdania: „ja uważam, że…”

Tutaj toleruje się subiektywne wypowiedzi

W nauce nie ma miejsca na przekonania i wypowiedzi,

jakikolwiek subiektywizm.

Liczą się jedynie obiektywne fakty czyli to co jest, rzeczywistość

 

Czy możliwość aborcji (zabicie własnego dziecka) daje prawo kobietom o decydowaniu:

A       czy chce być matką?

B       czy nie chce być matką?

 

Odpowiedź

Ucznia

Klasa

o. Roman

A

B

Odpowiedz uzasadnić argumentami

Odp. Katechety:

Aborcja może dotyczyć tylko te kobiety, które już są matkami.

Bo matką zostaje się w chwili poczęcia.
Możliwość aborcji to decyzja kobiety - matki:
chcę być matką dziecka żywego albo

                                                                           chcę być matką dziecko martwego.

aborcja czyli odebranie życia komuś niewinnemu jest zawsze zbrodnią.

V przykazanie Dawcy życia: Nie zabijaj jest aktualne w XXI wieku

Praca Praca Praca
Człowiek dojrzały pracuje nie dlatego, że musi, że zarobi ale dlatego, że kocha.

Nie ma miłości bez wysiłku i dyscypliny.

Zarówno miłość wobec samego siebie (troska o własny rozwój), jak i miłość wobec innych (troska o ich rozwój) wymaga działania i systematycznej pracy.
Miłość bez pracowitości jest iluzją.

Człowiek leniwy: - nie może kochać, może jedynie romansować.

Nie jest też w stanie dojrzale funkcjonować ani w kręgu rodzinnym, ani w szkole, ani w pracy zawodowej.

Człowiek leniwy to złodziej, okrada samego siebie z możliwości rozwoju i realizowania swych najważniejszych ideałów i aspiracji.

Jak nie ma miłości bez pracowitości, tak nie ma też pracowitości bez miłości.

Poza miłością pracowitość jest bowiem nie tylko niezrozumiała, ale

staje się nieznośnym ciężarem.

Człowiek, który nie kocha, unika pracy pod każdym pozorem. (w domu, w szkole, na wycieczce,… Tylko ten, kto kocha, może cieszyć się pracą - właśnie dlatego, że podejmuje wysiłek dla tych, o których troszczy się z serca, z radością i z własnej woli.

Praca podejmowana z miłości nie męczy. Natomiast

praca podejmowana z innego motywu niż miłość (np. bo zarobi pieniądze, taka praca ciąży, męczy i bywa traktowana przez niektórych ludzi jak przekleństwo.

Istotnym zadaniem rodziców i innych wychowawców jest to, aby uczyć wychowanków solidnej pracowitości, czyli systematyczności w podejmowanych wysiłkach, oraz panowania nad lenistwem.

Już od pierwszych lat życia dzieci powinny być przez rodziców wdrażane do wypełniania obowiązków na miarę ich aktualnych możliwości.

Także wychowawcy przy każdej okazji powinni ukazywać swym wychowankom to, że sensem każdej pracy jest troska o swój własny rozwój – a nie pieniądze

Ważne znaczenie w uczeniu pracowitości ma szkoła, w której wychowanek spędza wiele godzin dziennie.

Uczenie się i odrabianie lekcji jest wręcz podstawowym zadaniem i obowiązkiem nastolatka. Szkoła i nauczyciele uczy pracowitości wtedy, gdy realizuje program dydaktyczny,

gdy pomaga wychowankowi rozwijać jego zainteresowania oraz

gdy uczy odkrywać coraz to nowe pasje.

Ważne jest też uczenie wychowanka współpracy z innymi uczniami oraz z nauczycielami, a także włączanie go do podejmowania działań na rzecz innych osób czy środowisk (np. pomaganie słabszym uczniom w odrabianiu lekcji czy zaangażowanie się w jakieś dzieło na zasadzie wolontariatu).

Wychowanek

może później zapomnieć wiele szczegółowych informacji, które zdobył w szkole, ale pobyt w niej i tak okaże się dla niego cenną i niezastąpioną lekcją życia, jeśli

nauczył się tam solidności, wysiłku, punktualności i odpowiedzialności, a zatem tego wszystkiego, co przygotowuje do ofiarnej pracowitości w życiu dorosłym.

Dojrzałość osiąga zatem ta dziewczyna i ten chłopiec, którzy potrafią: systematycznie i uczciwie pracować. Tylko wtedy bowiem może on prowadzić dojrzałe życie osobiste, rodzinne, zawodowe i społeczne.


Bezczynność i lenistwo prowadzą do:

1 poważnych konfliktów z otoczeniem,

2 blokują rozwój młodości,

3 sprzyjają uzależnieniom oraz

4 jest początkiem patologii społecznej.

Pracowitość polega:

1 nie tylko na wysiłku fizycznym ale na

2 solidnym trudzie nad własnym charakterem,

3 eliminowanie słabości i grzechów,

4 trud nawracania się i podążanie do świętości.

 

Dojrzały chłopak i dziewczyna wiedzą, że dzięki swej pracowitości, systematyczności, może przemieniać: A nie tylko oblicze ziemi, ale też

              B oblicze samego siebie i tych ludzi, z którymi wchodzi w kontakt.

Przykładowe teksty Pisma Świętego o pracy

Rdz 1,28 „Czyńcie sobie ziemię poddaną” czyli = solidnie pracuj, rzetelnie, dokładnie, uczciwie. Życie to nie karuzela.
Św. Paweł: „Kto nie chce pracować, niech też nie je” 2 Tes 3,10
„A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów” Mt 25,30. Mowa o ludziach leniwych.

Wielu rodziców, którzy nie kochają swoich dzieci ale sami są w nich zakochani w sposób naiwny mówią: „mój syn, córka są bardzo zdolni, tylko leniwi”

 

10.11.2011
W polskiej tradycji wielu Polaków rozumie patriotyzm głównie, jako: zbrojną obronę granic, udział w powstaniu narodowym przystąpienie do oddziałów partyzanckich, aby walczyć z najeźdźcą.

Tymczasem w warunkach pokoju i niepodległości przejawy miłości ojczyzny są z reguły mniej heroiczne i oczywiste, ale chyba równie trudne. Patriotyzm na co dzień to:

1 Solidne wypełnianie podstawowych obowiązków obywatelskich, np. pełnienie służby wojskowej, płacenie podatków, udział w wyborach, ochrona środowiska naturalnych, aktywna troska o honor ojczyzny i dobre imię rodaków.
2. Znajomość historii i geografii - dużej i małej ojczyzny; tradycji wartości symboli narodowych (pieśni, tańce, zwyczaje, literatura, gramatyka, ortografia, akcenty, święta narodowe: 01.05; 03.05; 11,11


Tak jak nie można w sposób konkretny i dojrzały kochać ludzi, których nie znam, tak też nie można kochać i wspierać ojczyzny, jeśli jej nie znam lub jeśli nie rozumiem jej aktualnej sytuacji i potrzeb.


W żadnej dziedzinie życia nie można pogodzić ignorancji z miłością i troską.

Ignorancja nieznajomość czegoś lub brak wiedzy z jakiejś dziedziny

- synonimy: nieświadomość, brak uwagi, ciemnota,

- antonimy posiadanie wiedzy, znajomość czegoś,
3. Troska o osobisty rozwój Troska o ojczyznę to troska o jej dzisiejszą rzeczywistość i pomyślność. Każdy kraj jest silny przede wszystkim siłą swych obywateli.


Z tego względu patriotyzm oznacza troskę o własny rozwój, o zdrowie fizyczne, o dojrzałość: psychiczną, moralną, duchową i religijną, społeczną, obywatelską, polityczną,

Dbałość o sferę cielesną, płciową, psychiczną, emocjonalną, seksualną, intelektualną,
Troska o odpowiedzialną wolność,

dojrzałą hierarchię wartości i

pielęgnacja dojrzałych pragnień i aspiracji (plany na przyszłość, dążenie do ambitnych celów)

 

 

Rodzaje wspólnot

Np.

zasada

 

miejsca

Praca, interesy, zdolności, nauka, klub

Każdy żyje dla siebie a współpracuje z innymi

 

serca

Ideały, honor, wartości, zaufanie, nie potrzeba wspólnoty miejsca

Jeden żyje dla drugiego

religijna

Spotkanie z Bogiem a dzięki Bogu z innymi

Każdy żyje dla Boga

ewangeliczna

Pismo Święte

Eucharystia Prawda Miłość

Każdy żyje dla Chrystusa

Człowiek nie jest istotą napędzana popędami,

lecz pociąganą przez wartości

 

Czy szczęśliwy jest ten, który robi to, na co ma ochotę?

Ja

Klasa

o. Roman

Tak

Nie

Argumenty: Nie ma szczęścia bez trudu i wysiłku.

Wysiłek i pokonywanie trudności są potrzebne do szczęścia.

Człowiek staje się taki, jakie są jego czyny.

Ks. prof. Karol Wojtyła Osoba i czyn

Aby to zrozumieć trzeba patrzeć na życie poszczególnych osób

dziesiątkami lat: 10, 20 itd.

 

Czy na ziemi jest łatwe szczęście?

Ja

Klasa

o. Roman

Tak

Nie

Argumenty: Gdyby na ziemi było łatwe szczęście

to wszyscy byliby szczęśliwi.

 

Wybieram szczęście Jakie?

 

Łatwe

Trudne

Dochodzę do niego przez:

Rezygnację:

z wymagań,

z dyscypliny,

z przykazań Bożych,

zamknięcie się na Boga i mądrych ludzi,

nieposłuszeństwo

Dyscyplinę, posłuszeństwo,

Otwarcie się na Boga i mądrych ludzi,

Przestrzeganie przykazań,

Posłuszeństwo

 

Takie zachowanie prowadzi do:

Kryzys, smutek, uzależnienie, samotność, cierpienie,

powolna śmierć

Radość, zachwyt, entuzjazm, duma,

 

 

 

Chrześcijanin a wybory do parlamentu

Ewangelia to Księga Bożej demokracji

Demokracja to trudna forma życia.

Jest to próba dorastania do świata wartości.

W demokracji najważniejszą wartością jest:

1 autorytet moralny osoby, której powierza się władzę współdecydowania o mnie, o moich bliskich w mojej ojczyźnie,

2 Na drugim miejscu jest kompetencja, fachowość, inteligencja.

Odwrócenie kolejności jest klęska.

A Człowiek np. inteligentny ale bez kręgosłupa moralnego albo o niskim poziome moralności wykorzysta swe talenty, władzę do robienia własnych interesów.

B Człowiek o wysokim poziomie moralnym zawsze zabiega o współpracę z fachowcami, z ludźmi kompetentnymi, bo tego domaga się dobro jednostki i społeczeństwa, które mu zadufało.

 

 

 

Im bardziej poznaję Boga,

tym bardziej rozumiem, że On mnie rozumie i

tym bardziej rozumiem samego (samą) siebie.

 

 

List do Rodziców. Uczeń przynosi na zajęcia podpis, jako znak, że list do Rodziców dotarł.

 

Dzieci wierzą, że szklanki same się tłuką, J

a niektórzy rodzice wierzą,

że dzieci same się wychowują J

 

Czcigodni Rodzice

 

Pozdrawiam serdecznie i włączam się do kształcenia Waszego dziecka na poziomie katechezy szkolnej.

Po dwóch spotkaniach z klasą, do której należy Wasze dziecko dzielę się następującą refleksją.

Ucho jest darem Boga i posiada połącze­nie z mózgiem i z sercem.

Pan Jezus podpowiada: „Kto ma uszy, niechaj słucha”. W trosce o właściwe wykorzystanie ucha trzeba mieć na uwa­dze umiłowaniu bogactwa ciszy.

Jezus powiedział: Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy”.

Cichy nie ma nic wspólnego z gapą ale osoba wyciszona, to osoba opanowana, wypełniony pokojem. „Błogosławieni cisi” = Szczęśliwi.

U człowieka uszkodzony narząd słuchu się nie regeneruje. Głuchota jest nieuleczalna.

Hałas, szum, rumot zabija ducha i ciało. Cisza karmi i uszlachetnia.

Aby Wasz Syn mógł usłyszeć, zachwycić się wartościami jakie niesie Boża nauka jest potrzebna cisza.

Aby po każdej godzinie lekcyjnej mógł wyjść ubogacony, mądrzejszy, bardziej wolny a w życiu umiał wybierać między następującymi drogami:

drogą miłości a nie drogą egoizmu,

drogą wolności a nie drogą zniewolenia,

drogą radości a nie drogą cierpienia,

drogą mądrości a nie drogą bezmyślności. – do tego – jest potrzebna cisza.

 

Proszę o porozmawianie swoim rodzicielskim sposobem na temat o którym piszę. Głównym celem mojej obecności w szkole jest pomoc Waszemu Synowi tego, by uczył się realistycznie myśleć.

Proszę o przekonanie Syna, aby ćwiczył się w opanowaniu języka i umiłowaniu ciszy.

Proszę o złożenie podpisu w zeszycie swego Syna, jako znak, że informacja, prośba – dotarła.

 

Pax et bonum

 

Na cześć 33 Rocznicy wyboru na Stolicę Świętego Piotra Kardynała Wojtyły – dzisiaj błogosławionego Jana Pawła II

 

 

 

 

 

 

 

Od początku i zawsze trzeba mieć zasady i zdrową hierarchię wartości i kolejność zajęć

1 Najpierw robię, zajmuję się tym co konieczne, co jest moim obowiązkiem wypływającym z powołania, za co jestem odpowiedzialny.

2 Następnie zajmuję się tym co pożyteczne.

3. Zajęcia, które mnie rozwijają, hobby, zainteresowania dobre i mądre…

4 Rozrywka, zabawa

 

Zeszyt to wizytówka mojej osoby i wiary

 

Trudna zdolność: systematyczność, dokładność, punktualność, słowność….

 

Zachowując porządek – porządek zachowa mnie

 

 

Argumenty nie dają oczywistości ale podnoszą stopień prawdopodobieństwa.

Im więcej tym większy stopień wiarygodności

 

Argument siły

Siła argumentu

To egoistyczne pragnienia, krzyk, płacz, tupanie nogami, epitety; szantaż, dąsanie,

Epitety, „jesteś głupi”, …

„bo ja tak chcę”

rzeczywistość

Wyjaśnianie, opisywanie rzeczywistości, tłumaczenie, uzasadnianie, podawanie faktów, liczb, zdrowy rozsądek, , „dowody”

 

 

Kwantyfikatory duże: każdy – żaden, wszyscy – nikt    zawsze – nigdy

                            wszędzie – nigdzie     nic – wszystko….

 

Wiedzieć   to nie to samo co        rozumieć

Widzieć                                  zobaczyć

Słyszeć                                  usłyszeć

Mieć rację                                       znać prawdę

 

B Od tyłu zeszytu = Myśl z Ewangelii czyli temat usłyszanego tekstu; jedno zdanie a czasem i jedno słowo


02.10 XXVII Niedziela zwykła Mt 21,33 – 43

09.10 XXVIII Niedziela zwykła Mt 22,1 – 14

16.10 XXIX Niedziela zwykła Mt 22,15 – 21

23.10 XXX Niedziela zwykła Mt 22,34 – 40

30.10 XXXI Niedziela zwykła albo konsekracja własnego kościoła Mt 23,1-12

01.11 Uroczystość Wszystkich świętych Mt 5,1-12a

06.11 XXXII Niedziela zwykła Mt 25,1 – 13

13.11 XXXIII Niedziela zwykła Mt 25,14-30

20.11 Uroczystość Chrystusa Króla Mt 25,31 – 46

27.11 I Niedziela Adwentu Mk 13,33 – 37

04.12 II Niedziela Adwentu Mk 1,1-8

01.12 III Niedziela Adwentu J 1,6-8 i 19-28

18.12 IV Niedziela Adwentu Łk 1,26-38

25.12 Uroczystość Bożego Narodzenia 2,1-14 i J 1,1-5 i 9-14

26.12 Świętego Szczepana Mt 10,17-22

01.01 Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Łk 2, 16-21

06.01 Uroczystość Objawienia Pańskiego Mt 2,1-12

08.01 Niedziela Chrztu Pańskiego

 

15.01 - II Niedziela Zwykła

22.01 - III Niedziela Zwykła

29.01 - IV Niedziela Zwykła

05.02 - V Niedziela Zwykła

12.02 – VI Niedziela Zwykła

19.02 – VII Niedziela Zwykła

 

26.02         I Niedziela Wielkiego Postu

04.03         II Niedziela Wielkiego Postu

11.03         III Niedziela Wielkiego Postu

18.03         IV Niedziela Wielkiego Postu

25.03         V Niedziela Wielkiego Postu

01.04         Niedziela Palmowa

 

08.04         Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

15.04         Niedziela Miłosierdzia Bożego

22.04         III Niedziela Wielkanocna

29.04         IV Niedziela Wielkanocna

06.05         V Niedziela Wielkanocna

13.05         VI Niedziela Wielkanocna

20.05         VII Niedziela Wielkanocna

27.05         Uroczystość Zesłania Ducha Świętego

03.06         Uroczystość Trójcy Przenajświętszej

 

07.06         Uroczystość Ciała i Krwi Chrystusa

10.06         X Niedziela Zwykła

17.06         XI Niedziela Zwykła

24.06         XII Niedziela Zwykła

 

 

 

 

Pierwsza strona zeszytu

 

Moje narodziny dla rodziców

Moje narodziny do życia Bożego

Imię patrona i data Imienin

Pierwsze, pełne uczestnictwo w Eucharystii

Spotkanie z Jezusem, który mnie w wierze, aby świadczyć o Nim

Spotkanie z Chrystusem Cierpiącym

 

 

 

 


PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z RELIGII Elementy wchodzące w zakres oceny z religii:

1. Ilość i jakość prezentowanych wiadomości.

2. Zainteresowanie przedmiotem.

3. Stosunek do przedmiotu.

4. Pilność i systematyczność.

5. Umiejętność zastosowania poznanych wiadomości w życiu.

6. Postawa. Kontrola i ocena w religii nie dotyczy wyłącznie sprawdzenia wiadomości, lecz także wartościowania umiejętności, postawy, zdolności twórczych, rozwoju zainteresowań, motywacji uczenia się, a głównie kształtowania cech charakteru, woli, odpowiedzialności za swoje czyny, dokładności, wytrwałości, pracowitości, kultury osobistej, zgodności postępowania z przyjętą wiarą.

Sposoby oceniania. 1. Wartościowanie gestem, słowem, stopniem. 2. Odpowiedź ustna z notatek zapisanych w zeszycie. 3. Prace kontrolne (kilkuminutówki,). 4. Prace domowe. 5. Pacierz (ocena ze znajomości pacierza i podstawowych wiadomości katechizmowych raz w ciągu semestru zdobywana podczas odpowiedzi ustnej lub pisemnej). 6. Zeszyt sprawdzany kompleksowo co 2 miesiące. 7. Pilność, aktywność, systematyczność nagradzana oceną.

Oceny cząstkowe, semestralne i końcoworoczne według skali: - celujący (6), - bardzo dobry (5), - dobry (4), - dostateczny (3), - dopuszczający (2), - niedostateczny (1). Przy zapisywaniu ocen cząstkowych dopuszcza się stosowanie plusów i minusów
1. Wymagania ponadprogramowe Warunki uzyskania oceny
CELUJĄCEJ (6)

Katechizowany: • Spełnia wymagania określone w zakresie oceny bardzo dobrej. • Wykazuje się wiadomościami wykraczającymi poza program religii własnego poziomu edukacji. • Prezentuje wiadomości powiązane ze sobą w systematyczny układ. • Samodzielnie posługuje się wiedzą dla celów teoretycznych i praktycznych. • Wykazuje się właściwym stylem wypowiedzi, swobodą w posługiwaniu się terminologią przedmiotową i inną. • Angażuje się w prace pozalekcyjne np. gazetki religijne, montaże sceniczne, pomoce katechetyczne itp. • Uczestniczy w konkursach wiedzy religijnej. • Twórczo uczestniczy w życiu parafii np. należy do organizacji i ruchów katolickich, uczestniczy w pielgrzymkach, itp. • Jego pilność, systematyczność, zainteresowanie, stosunek do przedmiotu nie budzi żadnych zastrzeżeń. • Poznane prawdy wiary stosuje w życiu. • Wykazuje się umiejętnościami i wiadomościami wykraczającymi poza wymagania edukacyjne; jego praca jest oryginalna i twórcza oraz wskazuje na dużą samodzielność. O ocenie celującej mogą decydować również inne indywidualne osiągnięcia ucznia, kwalifikujące go do tej oceny.
2. Wymagania dopełniające Warunki uzyskania oceny
BARDZO DOBREJ (5) katechizowany: • Spełnia wymagania określone w zakresie oceny dobrej. • Opanował pełny zakres wiedzy, postaw i umiejętności określony poziomem nauczania religii. • Prezentuje poziom wiadomości powiązanych ze sobą w logiczny układ. • Właściwie rozumie uogólnienia i związki między nimi oraz wyjaśnia zjawiska bez ingerencji nauczyciela. • Umiejętnie wykorzystuje wiadomości w teorii i praktyce bez ingerencji nauczyciela. • Wykazuje się właściwym stylem wypowiedzi. • Wykazuje się pełną znajomością pacierza. • Wzorowo prowadzi zeszyt i odrabia prace domowe. • Aktywnie uczestniczy w religii. • Jego postępowanie nie budzi żadnych zastrzeżeń. • Jest pilny, systematyczny, zainteresowany przedmiotem. • Chętnie i systematycznie uczestniczy w życiu parafii. • Odpowiedzialnie włącza się w dynamikę i przeżycia roku liturgicznego. • Stara się być świadkiem wyznawanej wiary. • Opanował pełny zakres wiadomości i umiejętności wyznaczonych przez nauczyciela programem nauczania; osiągnięcia ucznia należą do złożonych i wymagających samodzielności. O ocenie bardzo dobrej mogą decydować również inne indywidualne osiągnięcia ucznia, kwalifikujące go do tej oceny.
3. Wymagania rozszerzające Warunki uzyskania oceny
DOBREJ (4) Katechizowany: • Spełnia wymagania określone w zakresie oceny dostatecznej. • Opanował materiał programowy z religii. • Prezentuje wiadomości powiązane związkami logicznymi. • Poprawnie rozumie uogólnienia i związki między nimi oraz wyjaśnia zjawiska podane przez nauczyciela. • Stosuje wiedzę w sytuacjach teoretycznych i praktycznych podanych przez nauczyciela. • Podczas wypowiedzi nie popełnia rażących błędów stylistycznych. • Wykazuje się dobrą znajomością pacierza. • W zeszycie posiada wszystkie notatki i prace domowe. • Podczas lekcji posiada określone pomoce (podręcznik, zeszyt i inne) i korzysta z nich. • Systematycznie uczestniczy w zajęciach religii. • Jest zainteresowany przedmiotem. • Włącza się w przeżycia i dynamikę roku liturgicznego. • Wykazuje się dobrą umiejętnością stosowania zdobytych wiadomości. • Postawa ucznia nie budzi wątpliwości. • Stara się być aktywny podczas lekcji. • Wiadomości i umiejętności ucznia przewidziane programem nauczania nie są pełne dla danego etapu nauczania, ale wiele umiejętności ma charakter złożony i samodzielny. O ocenie dobrej mogą przesądzić także inne indywidualne osiągnięcia ucznia, kwalifikujące go do tej oceny.
4. Wymagania podstawowe Warunki uzyskania oceny
DOSTATECZNEJ (3) katechizowany: • Opanował łatwe, całkowicie niezbędne wiadomości, postawy i umiejętności. • Prezentuje podstawowe treści materiału programowego z religii. • Wykazuje się wiadomościami podstawowymi, które łączy w logiczne związki. • Dość poprawnie rozumie podstawowe uogólnienia oraz wyjaśnia ważniejsze zjawiska z pomocą nauczyciela. • Przy pomocy nauczyciela potrafi stosować wiadomości dla celów praktycznych i teoretycznych. • W przekazywaniu wiadomości z religii popełnia niewielkie i nieliczne błędy. • Prezentuje słabą kondensację wypowiedzi. • Wykazuje się podstawową znajomością pacierza. • W jego zeszycie występują sporadyczne braki notatek, prac domowych. • Prezentuje przeciętną pilność, systematyczność i zainteresowanie przedmiotem. • Wiadomości i umiejętności ucznia są na poziomie podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych programem nauczania dla danego etapu; wiadomości i umiejętności należą do przystępnych, o średnim stopniu złożoności i wystarczą do pomyślnego dalszego uczenia się. O ocenie dostatecznej mogą przesądzić także inne indywidualne uwarunkowania danego ucznia.
5. Wymagania konieczne Warunki uzyskania oceny
DOPUSZCZAJĄCEJ (2) Katechizowany: • Opanował konieczne pojęcia religijne. • Prezentuje luźno zestawione wiadomości programowe. • Prezentuje mało zadawalający poziom postaw i umiejętności. • Wykazuje brak rozumienia podstawowych uogólnień. • Brak mu podstawowej umiejętności wyjaśniania zjawisk. • Nie potrafi stosować wiedzy, nawet przy pomocy nauczyciela. • Podczas przekazywania wiadomości popełnia liczne błędy, wykazuje niepoprawny styl wypowiedzi, ma trudności z wysławianiem się. • Prowadzi zeszyt. • Ma problemy ze znajomością pacierza. • Wykazuje poprawny stosunek do religii. • Opanował elementarne wiadomości i umiejętności programowe przewidziane dla danego etapu edukacyjnego; są to wiadomości i umiejętności bardzo przystępne, proste i praktyczne, niezbędne w funkcjonowaniu szkolnym i pozaszkolnym. O ocenie dopuszczającej mogą przesądzić także inne indywidualne cechy, postawy i braki obserwowane u ucznia.
6. Ocena
niedostateczna (1) Katechizowany: • Wykazuje rażący brak wiadomości programowych. • Nie potrafi logicznie powiązać podawanych wiadomości. • Prezentuje zupełny brak rozumienia uogólnień i nieumiejętność wyjaśniania zjawisk. • Nie potrafi zastosować zdobytej wiedzy. • Podczas przekazywania informacji popełnia bardzo liczne błędy. • Prezentuje rażąco niepoprawny styl wypowiedzi. Nie wykazuje się znajomością pacierza. Nie posiada zeszytu lub dość często nie przynosi go na lekcję. Lekceważy przedmiot. Nieodpowiednio zachowuje się na lekcji. Wyraża lekceważący stosunek do wartości religijnych, Opuszcza lekcję religii. O ocenie niedostatecznej mogą przesądzić także inne indywidualne cechy, postawy i braki obserwowane u ucznia
Standardy edukacji religijnej w zakresie katechezy gimnazjalnej. Standardy edukacji religijnej zostały określone w wyniku analizy celów, zadań, treści, przewidywanych osiągnięć ucznia wskazanych w kształceniu i wychowaniu religijnym w gimnazjum. Standardy te ukazują model, wzorzec ucznia - chrześcijanina, który rozpoznaje Jezusa, poznaje Jego naukę i zbawcze działanie oraz troszczy się o aktualizację posłannictwa Jezusa we własnym życiu, w relacjach z innymi, ze światem oraz w zdobywaniu zbawienia. Standardy edukacji religijnej przygotowane zostały dla całego gimnazjum i mają być realizowane w ciągu trzech lat katechizacji. UCZEŃ:

1. Jest świadomy własnej drogi z Mistrzem podobnej do drogi uczniów z Jezusem do Emaus.

2. Rozpoznaje zbawcze znaczenie nauczania Jezusa

3. Odkrywa zbawcze znaczenie działania Jezusa pośród ludzi.

4. Wierzy w prowadzenie go przez Jezusa do zbawienia.

5. Uznaje Biblię za księgę religijną.

6. Rozpoznaje w Biblii Boga działającego na rzecz człowieka.

7. Odkrywa poznane w Biblii świadectwa wiary w Boga obecnego w ludzkiej historii.

8. Dostrzega w Biblii przekazaną nadzieję.

9. Czyta teksty Biblii, liturgii, Tradycji Kościoła ze zrozumieniem jako teksty wiary.

10. Dostrzega konteksty interpretacji treści Biblii, Liturgii, Tradycji Kościoła.

11. Interpretuje teksty Biblii, Liturgii, Tradycji Kościoła uwzględniając zamierzenia autorów.

12. Analizuje, porównuje, syntezuje, koreluje treści wiary zawarte w tekstach Biblii, Liturgii, Tradycji Kościoła.

13. Określa, porządkuje i wartościuje argumenty uzasadniające swoje chrześcijańskie stanowisko i światopogląd.

14. Stara się naśladować Jezusa i aktualizować jego posłannictwo.

15. Troszczy się o świadome uczestnictwo w liturgii.

16. Nawiązuje relację z Bogiem w modlitwie.

17. Aktywnie uczestniczy we wspólnocie eklezjalnej.

18. Umie rozróżniać dobro i zło oraz odkrywa własne zobowiązanie pełnienia dobra.

19. Kształtuje własną identyczność poprzez realizację ideału chrześcijańskiego w relacjach społecznych.

20. Dąży do zgodności postępowania zgodnie z przyjętą wiarą.

21. Formułuje problemy, podaje religijne ich wyjaśnienie oraz inspirowane wiarą sposoby ich rozwiązywania.

22. Umie posługiwać się językiem i pojęciami religijnymi.

23. Buduje wypowiedzi religijne w formach zwartych (opis, opowiadanie, charakterystyka, notatka, plan, reportaż, wywiad, ogłoszenie, zaproszenie, dedykacja, list, pamiętnik, psalm, formy modlitwy) oraz przestrzega zasady organizacji tekstu (tekst zadany został opracowany zgodnie z tematem, spójny pod względem logicznym i składniowym).

24. Rozpoznaje wartość historyczną i religijną wytworów sakralnych.